Middel 9 : Denken aan het plotselinge van de dood - Shaykh 'Abd ar-Razzâq al-'Abbâd (hafidhahullâh)

op . Gepost in De 20 middelen om zich te ontdoen van zonden

De 20 middelen om zich te ontdoen van zonden - Shaykh 'Abd ar-Razzâq al-'Abbâd (hafidhahullâh) :
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Middel 9 : Denken aan het plotselinge van de dood - Shaykh 'Abd ar-Razzâq al-'Abbâd (hafidhahullâh)
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

De negende zaak van deze aspecten die Ibn al-Qayyim (rahimahullâh ta'âlâ) vermeld heeft, is het aspect van het verrast worden door het moment (van de dood). Verrast worden door het moment (van de dood).

Allah (subhânahu wa ta'âlâ) zegt :

لِكُلِّ أَجَلٍ۬ ڪِتَابٌ۬

"Voor elke periode is er een vastgesteld tijdstip." [S. ar-Ra'd, v. 38]

De mens weet niet wanneer het noodlot hem zal treffen en wanneer zijn moment van de dood zal voorvallen. En misschien denkt hij, vooral als hij nog sterk en jong is, dat hij zal leven tot na zijn zestig jaar, en hij weet niet dat hij misschien morgen zal sterven.

وَمَا تَدۡرِى نَفۡسٌ۬ مَّاذَا تَڪۡسِبُ غَدً۬ا‌ۖ وَمَا تَدۡرِى نَفۡسُۢ بِأَىِّ أَرۡضٍ۬ تَمُوتُ‌ۚ

"En niemand weet wat hij morgen zal doen. En niemand weet op welke grond hij zal sterven." [S. Luqmân, v. 34]

Het aspect van het verrast worden door het moment (van de dood) en het plotselinge (ervan) voor de dienaar, is een groots aspect als de dienaar er aan denkt. En de Profeet (sallAllâhu 'alayhi wasallam) heeft gezegd :

"Gedenk de vernietiger van de genietingen (d.w.z. de dood)"

Want deze gedenking is nuttig voor de dienaar. Het is nuttig voor de dienaar om zich te beschermen tegen zonden, deze te vermijden en er afstand van te nemen. En als zijn ziel hem bijvoorbeeld aanspoort om zich naar zo'n en zo'n plaats te begeven, of dat nu door te reizen is of zonder te reizen, een dichtbijzijnde of verre plaats ... dan zegt hij tegen zijn ziel : "O ziel, wat als je zou sterven op deze weg ? Of als je zou sterven tijdens deze reis ?"

In feite is dat voorgevallen. Een man heeft zijn land verlaten en heeft gereisd en hij had als intentie voor zijn reis alleen het begaan van sommige ongehoorzaamheden, en hij is gestorven onderweg. En hij is onderweg gestorven.

Getuigen van deze betekenis, en de ziel er bang mee maken en haar eraan herinneren, dat het moment (van de  dood) de mens plots kan verrassen, het kan hem plotseling overkomen ... en vervolgens - en onze toevlucht is bij Allah - verlaat hij dit wereldse leven terwijl zijn intentie gericht was op ongehoorzaamheid en het begaan van zonden ... Dit is een zeer gevaarlijke zaak. Een verstandige persoon verlangt voor zichzelf niet dat hij zou sterven terwijl hij in deze richting zit en dat hij zou vergaan terwijl hij zich op deze weg bevindt - en onze toevlucht is bij Allah.

Dit is dus een belangrijk aspect, als dit aanwezig is in de persoon en hij er over nadenkt, dan is het met de toestemming van Allah (subhânahu wa ta'âlâ) een obstakel voor hem en een hindernis tegen het begaan van zonden.

[Vertaling : ابو معاذ محمد داود]