Het nachtgebed - Shaykh 'Abd as-Salâm ibn Muhammad ash-Shuway'ir (حفظه الله)

op . Gepost in Gebed en moskee

[De shaykh is professor in vergelijkende fiqh, en behoorde tot de studenten van Shaykh 'Abd al-'Azîz Ibn Bâz (رحمه الله). De vader van de shaykh, nl. Muhammad ibn Sa'd ash-Shuway'ir, was de verzamelaar van de welbekende fatwaverzameling van Shaykh 'Abd al-'Azîz Ibn Bâz (رحمه الله), getiteld "Majmû' Fatâwâ wa Maqâlât Mutanawwi'a"]
 
Ik, ik zeg dat het verplicht is - een verplichting, een morele verplichting -, in het bijzonder voor de student van kennis, om een deel van de nacht te hebben (dat hij voorbehoudt voor de aanbidding). Er werd verteld dat wanneer imam Ahmad op reis was, zijn gezel kwam - en hij zag hem tijdens een reis, terwijl hij moe was. Jullie weten dat iemand op reis vermoeid is, en hij heeft een warrige slaap. Maar 's nachts stond hij op, verrichtte zijn rituele wassing en verrichtte het gebed.
 
Hij zei hem : "Je bidt terwijl je op reis bent ?" Hij zei dat - d.w.z. de betekenis van de uitspraak van imam Ahmad - dat het een schande is dat een man tot de mensen van hadith behoort en geen moment van aanbidding heeft tijdens de nacht.
 
Als een persoon toegeschreven wordt aan (de mensen van) kennis, en geen deel van de nacht - van haar begin of van haar einde - voorbehouden heeft (voor aanbidding), dan is hij ontdaan (van het goede). Daarom zegt een groep van de mensen van kennis dat de persoon die witr niet bidt - en dat is de minste vorm van nachtgebed - , (dus dat) wie witr niet bidt, een slechte man is.
 
Een slechte man. Een slechte man ...
 
Er is overgeleverd dat sommige mensen van kennis hebben gezegd : "In dit wereldse leven is er een paradijs. Wie haar niet binnengaat, zal het Paradijs van het hiernamaals niet betreden." Zij (dit paradijs in het wereldse leven) is het nachtgebed.
 
En Ibn Mas'ûd zegt : "Het is de bezitter van de Koran verplicht om gekend te zijn door zijn nacht, terwijl de mensen slapen."
 
En ik zeg dat het verplicht is voor de student van kennis - in het bijzonder - een moment van aanbidding tijdens de nacht te hebben. 'Â'isha (رضي الله عنها) had een (voorbehouden) moment van aanbidding. En wanneer ze het miste, haalde ze het in alvorens te slapen. (De term) "wird" veronderstelt het lezen van de Koran of veronderstelt het lezen van de Koran ín het gebed.
 
De mens hoort dus een wird te hebben, hij regelt zichzelf en traint zich daarin.
 
Het is overgeleverd dat 'Abdullâh ibn al-Mubârak (رضي الله عنه) gezegd heeft : "Ik heb me twintig jaar getraind om het nachtgebed te verrichten, en ik heb de volgende twintig jaar rust gevonden."
 
En het is niet vanaf de eerste dag dat de persoon begint met het beste nachtgebed. Hij begint niet meteen elf gebedseenheden te bidden, of dat hij het tijdens het derde deel van de nacht verricht.
 
Nee, begin stap voor stap. De eerste stap, dan de tweede, dan de derde, ... Begin met het minste, vervolgens hou je het vier dagen in de week aan, en dan ga je naar de tweede etappe in aantal. Enzovoorts, zodat je jezelf traint.
 
En subhânALLAH, door middel van dit nachtgebed opent ALLAH (عز وجل) voor de man enorme gunsten.
 
Eén van de geleerden zegt : "Bij ALLAH, de dag waarop ik 's nachts niet bidt ..." - en hij is nog in leven, en moest hij dat niet haten, zou ik zijn naam vermeld hebben. Hij heeft gezegd : - "De dag waarop ik 's nachts niet bidt, stijgt mijn (bloed)druk." Hij zegt : "Ik heb twee dingen, 'Abd as-Salâm : het nachtgebed en de les van maghrib. Als ik deze twee niet gedaan heb, stijgt mijn (bloed)druk."
 
Een bekende shaykh. Hij zei : "Dan stijgt mijn bloeddruk." De bloeddruk stijgt, hij moet dus pillen nemen. En hij zegt : "Mijn rust en mijn geluk bevinden zich in deze twee dingen."
 
[Vertaling : ابو معاذ محمد داود]