Tafelmanieren (aflevering 1 - fiqh van eten & drinken) - Shaykh 'Azîz ibn Farhân al-'Unazî (hafidhahullâh)

op . Gepost in Eten & drinken

In de Naam van Allah, de Meest Barmhartige, de Meest Genadevolle.

 

Ik loof mijn Heer en ik dank Hem voor Zijn grootse zegeningen en Zijn vele gunsten, voor datgene waarmee Hij ons gezegend en voorzien heeft van Zijn gunsten en Zijn zegeningen. En ik vraag Hem om veel vrede en zegeningen en meer te schenken aan het sluitstuk van Zijn Boodschappers en Profeten, onze Profeet Muhammad, en aan zijn familie en zijn metgezellen en wie hen gevolgd is in het goede tot de Dag des Oordeels.

 

Dit gezegd zijnde :

 

En tot de regels van eten en drinken in onze islamitische wetgeving behoort :

 

Ten eerste : de naam van Allah uitspreken (tasmiyya) bij het begin van het eten. Het is authentiek overgeleverd in de hadith van 'Umar ibn Abî Salama, de stiefzoon van de profeet (sallAllâh 'alayhi wa âlihi wasallam), dat hij zei : "Ik was de stiefzoon van de Profeet (sallAllâhu 'alayhi wa âlihi wasallam). Mijn hand had de gewoonte rond te dwalen over het bord, dus zei de Profeet (sallAllâhu 'alayhi wa âlihi wasallam) tegen mij : O jongen, spreek de Naam van Allah uit, en eet met je rechterhand en eet van hetgeen zich vlak voor jou bevindt."

 

De Profeet (sallAllâhu 'alayhi wa âlihi wasallam) droeg hem op om de Naam van Allah ('azza wajall) uit te spreken. Het uitspreken van Zijn Naam, betekent hier dat men zegt : "Bismillâh." En niet zoals sommigen denken (door het uitspreken van) de basmala, nl. dat men zegt : "Bismillâhi r-Rahmâni r-Rahîm." Dit is een fout. Men zegt enkel : "Bismillâh."

 

En hier is dit alsof je Allah (subhânahu wa ta'âlâ) verzoekt om zegening, dat Hij voor jou dit eten en dit drinken zegent.

 

De Profeet (sallAllâhu 'alayhi wa âlihi wasallam) heeft verduidelijkt dat shaytân aanwezig is bij het eten. Dus als de moslim de Naam (van Allah) niet uitspreekt over zijn eten, neemt shaytân deel (aan zijn maaltijd) en wordt de zegening weggenomen.

 

Er is overgeleverd in een andere hadith dat de Profeet (sallAllâhu 'alayhi wa âlihi wasallam) neerzat met een groepje van zijn metgezellen die aten. Een bedoeïen kwam, ging bij hen neerzitten, en hij at het eten in twee happen. De Profeet (sallAllâhu 'alayhi wa âlihi wasallam) zei dan : "Had hij de Naam (van Allah) uitgesproken, dan had het jullie zeker volstaan." Had hij de Naam (van Allah) uitgesproken, dan had het jullie zeker volstaan.

 

De moslim die het islamitische gedrag volgt, hoort dus Allah te vermelden door Zijn Naam uit te spreken bij het begin van de maaltijd. En als we nu even aannemen dat hij vergeten is de Naam (van Allah) te vermelden, vermeldt hij Zijn Naam wanneer hij zich de tasmiyya herinnert, of nadat hij het eten beëindigd heeft. Omdat de Profeet (sallAllâhu 'alayhi wa âlihi wasallam) dat heeft aangeleerd. Hij lichtte in dat degene die de Naam (van Allah) is vergeten te vermelden bij het begin van de maaltijd, moet zeggen : "Bismillâhi 'alâ awwalihi wa 'alâ âkhirihi. (in de Naam van Allah bij haar begin en bij haar einde)" Bismillâhi 'alâ awwalihi wa 'alâ âkhirihi.

 

En wanneer de moslim de Naam van Allah ('azza wajall) uitspreekt over zijn eten, verzoekt hij Allah ('azza wajall) om zegening, en ook houdt hij shaytân weg van het deelnemen en bijwonen van deze maaltijd. En ook gedenkt hij Allah ('azza wajall), als verwijzing naar Zijn zegening, denkend aan Zijn gunst (subhânahu wa ta'âlâ) via dit voedsel waarmee hij zijn lichaam voedt en zonder dewelke hij niet kan.

 

Dit is dus de tasmiyya die de moslim in acht hoort te nemen, want zij is één van de gedragsregels (tijdens de maaltijd), die hij nooit hoort te vergeten en hoort te onderwijzen aan zijn kinderen en zijn nageslacht. En dat geen obstakel hem ervan verhindert de Naam (van Allah) uit te spreken, ongeacht of hij nu bij een publieke bijeenkomst is, of bij een privébanket of in zijn eentje. De moslim hoort Allah ('azza wajall) te gedenken bij het eten en dat door Zijn Naam uit te spreken bij haar begin, en - indien hij de Naam van Allah (Ta'âlâ) is vergeten uit te spreken - bij haar einde. En Allah (Ta'âlâ) weet best.

 

[Vertaling : ابومعاذمحمدداود]