De betekenis van "lâ ilâha ill-Allâh" - Shaykh 'Abd al-'Azîz ar-Râjihî (hafidhahullâh)

op . Gepost in Tauwhied al-uluhiyyah

De tawhîd van Allah houdt de verplichting in van ongeloof in de tâghût, en te geloven in Allah.

En het ongeloof in de tâghût : vrij zijn van alles wat aanbeden wordt naast Allah en (vrij zijn) van elke aanbidding aan een ander dan Allah ('azza wajall) en deze (aanbidding van anderen dan Allah) verwerpen en de mensen die dit verrichten ongelovig verklaren, hen haten en vijandigheid tegenover hen.

En het geloof in Allah : het uitzonderen van Allah (subhânahu wa ta'âlâ) in de aanbidding.

En dit is de betekenis van het woord van tawhîd : "lâ ilâha ill-Allâh". De betekenis van dit woord is : "Niets heeft het recht aanbeden te worden, behalve Allah".

Dit is een groots woord ... Dit is een groots woord, dit is het woord van tawhîd : "lâ ilâha ill-Allâh". Dit is het woord van taqwâ (oprechte godsvrees). En dit ...

Dit is het woord van taqwâ. En dit is het woord van tawhîd. En omwille van dit (woord) heeft Allah de schepselen geschapen. En omwille van haar heeft Allah de Boodschappers gezonden. En omwille van haar heeft Allah de Boeken doen neerdalen. En omwille van haar zal de Opstanding plaatsvinden en zal de (onvermijdelijke) Realiteit verwezenlijkt worden en zal de Gebeurtenis (het Oordeel) plaatsvinden. En omwille van haar zullen de mensen opgedeeld worden in ongelukkigen en gelukkigen.

De bedoeling en betekenis van dit grootse woord is het handelen naar wat ze inhoudt. De bedoeling van dit woord is niet enkel het uitspreken met de tong. Maar de bedoeling is het uitspreken van dit woord, en het geloof in haar betekenis, en het handelen naar wat ze inhoudt, en het nemen van afstand van wat haar ongeldig maakt.

Dit grootse woord verenigt de ontkenning en de bevestiging. De ontkenning ligt in jouw uitspraak : "lâ ilâha" en dit is het ongeloof in de tâghût. En de bevestiging ligt in jouw uitspraak : "ill-Allâh" en dit is het geloof in Allah. Het is verplicht om alles te verwerpen wat aanbeden wordt naast Allah.

Zoals Allah ('azza wajall) zegt over Zijn naaste vriend Ibrâhîm :

وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ إِنَّنِي بَرَاءٌ مِمَّا تَعْبُدُونَ إِلَّا الَّذِي فَطَرَنِي فَإِنَّهُ سَيَهْدِينِ 

"En (gedenk) toen Ibrâhîm tot zijn vader en zijn volk zei : Voorwaar, ik ben niet verantwoordelijk voor wat jullie aanbidden, behalve Degene Die mij heeft geschapen, want voorwaar Hij zal mij leiden." [S. az-Zukhruf, v. 26-27]


Dus het verwerpen van alles wat aanbeden wordt naast Allah, dat is het ongeloof in de tâghût. En het geloof in Allah Alleen en de tawhîd van Allah, dat is de zuiverheid in religie aan Hem. Hierdoor wordt de dienaar oprecht tegenover Allah.

Zoals Allah ('azza wajall) zegt :

وَمَآ أُمِرُوٓاْ إِلَّا لِيَعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ

"Zij werden niets anders bevolen dan Allah met zuivere aanbidding te aanbidden, als hunafâ'. " [S. al-Bayyina, v. 5]

En Hij (subhânahu wa ta'âlâ) zegt :

فَٱعۡبُدِ ٱللَّهَ مُخۡلِصً۬ا لَّهُ ٱلدِّينَ

أَلَا لِلَّهِ ٱلدِّينُ ٱلۡخَالِصُ‌ۚ

"Aanbid daarom Allah, Hem zuiver aanbiddend. Weet dat aan Allah de zuivere aanbidding toekomt." [S. az-Zumar, v. 2-3]


En Hij (subhânahu) zegt :

فَٱدۡعُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡكَـٰفِرُونَ

"Roep daarom Allah aan, Hem zuiver aanbiddend, ook al hebben de ongelovigen er een afkeer van." [S. Ghâfir, v. 14]


En wat bedoeld wordt met "dîn" in dit Vers, is de aanbidding. Aanbid Allah dus met een zuivere religie aan Hem. D.w.z. met een zuivere aanbidding.

Dus wie vrij is van al wat aanbeden wordt naast Allah, en de aanbidding van alles buiten Hem ontkent en deze verwerpt en de mensen haat die deze (aanbidding van anderen naast Allah) verrichten, en vijandigheid toont tegenover hen, en Allah Enig maakt en Allah als Enige neemt in de aanbidding ... dan is hij ongelovig geweest in de tâghût en dit is al-Hanafiyya, de religie van Ibrâhîm, waarvoor Allah de schepping heeft geschapen.

Allah ('azza wajall) zegt :

قَدۡ كَانَتۡ لَكُمۡ أُسۡوَةٌ حَسَنَةٌ۬ فِىٓ إِبۡرَٲهِيمَ وَٱلَّذِينَ مَعَهُ ۥۤ إِذۡ قَالُواْ لِقَوۡمِہِمۡ إِنَّا بُرَءَٲٓؤُاْ مِنكُمۡ وَمِمَّا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ كَفَرۡنَا بِكُمۡ وَبَدَا بَيۡنَنَا وَبَيۡنَكُمُ ٱلۡعَدَٲوَةُ وَٱلۡبَغۡضَآءُ أَبَدًا حَتَّىٰ تُؤۡمِنُواْ بِٱللَّهِ وَحۡدَهُ 

"Waarlijk, er was voor jullie een goed voorbeeld in Ibrâhîm en degenen die met hem waren, toen zij tot hun volk zeiden : "Wij zijn niet verantwoordelijk voor jullie en voor wat jullie naast Allah aanbidden. Wij geloven jullie niet en er is tussen ons en jullie vijandschap en haat ontstaan, voor altijd, totdat jullie in Allah, de Enige, geloven." " [S. al-Mumtahana, v. 4]

 [Vertaling : ابو معاذ محمد داود]